آرامگاه صحابى شهيد ميثم تمار

أبو سالم, ميثم بن يحيى از غلامان بنى أسد و از اهالى كوفه. وى يک خرمافروش بود و به "تمار : خرمافروش" شهرت يافت. ميثم تمار يكى از ياران نزديک و وفادار حضرت اميرالمؤمنين (ع) بود. وى ده روز قبل از رسيدن حضرت امام حسين (ع) به عراق به دست كارگذار يزيد در كوفه, عبيد الله بن زياد به شهادت رسيد و بر نخلى صلب شد. ميثم به علم غيب آگاهى داشت. دو يا سه روز بعد از شهادت حضرت مسلم بن عقيل(ع) به همراه مختار ثقفى زندانى شد. سپس بر تكه چوبى نزديكى خانه ى عمرو بن حريث صلب شد. قبل از اينكه به شهادت برسد همان طور كه مصلوب بود از فضائل حضرت أميرالمؤمنين با مردم سخن مى گفت و از اينكه از مولايش براءت بجويد سرباز مى زد. لذا دهانش را با لجام بستند. ميثم تمار اولين كسى بود كه در اسلام دهانش را مى بندند. در روز سوم مصلوب شدندش, با نيزه اى او را زخمى كردند. زبان ميثم تكبير مى گفت و بدنش خون مى ريخت تا اينكه نزديكى غروب آفتاب به شهادت رسيد.

 آرامگاه اين شهيد بزرگوار غرب مسجد كوفه واقع است و 500 متر با اين مسجد فاصله دارد. عمارت آرامگاه شامل يک گنبد كاشيكارى شده با صحنى به مساحت (5300متر) و چند حجره و ايوان و رواق است.