حسینیه ( مدرسه الغرویه )

در ضلع شمالى ديوار خارجى صحن مطهر , و در جهت شرقى آن, حسينيه حرم مطهر علوى واقع است. حسينيه تنها يک در دارد و در ايوان پنجم, سمت چپ در طوسى واقع است. اين حسينيه در گذشته مدرسه اى براى طلبه ى علوم دينى بود و امروزه يكى از مدارس دينى قديمى شهر نجف به شمار مى آيد. به اعتقاد برخى از كهنسالان شهر نجف , تاريخ تأسيس اين مدرسه (حسينيه) به اوايل قرن يازدهم هجرى ( زمان شاه عباس اول صفوى"1037هـ" ) بازمى گردد.(1)

   در زمان حكومت عثمانى, با اجراى قانون خدمت سربازى در سال (1286هـ), براى اين مدرسه استاد ويژه اى تعيين گرديد و بسيارى از طلبه هاى علوم دينى به اين مدرسه روى آوردند و به آنان اجازه داده شد كه پس از اجراى امتحان به خدمت سربازى ملحق نشوند. (ترجمه حسن موسوی)  لذا اين مدرسه بعنوان يكى از مدارس رسمى شهر نجف به شمار رفت و تا اوايل قرن چهاردهم هجری پا بر جا بود تا اينكه حجره هاى آن ويران گرديد و در آن بسته شد. در سال (1350هـ) يكى از نيكوكاران و افراد سرشناس شهر نجف بنام (سيد هاشم زيني النجفي) در مكان اين مدرسه, عمارتى براى زائران بارگاه مطهر بنا نهاد. شيخ محمد علي اليعقوبي ماده تاريخ اين عمارت را در اين ابيات ذكر نموده است:

حزت يا هاشم زيني رتبة   لم يحزها أبدا من قد سلف

   دارك الخلد غدا اذ أرخوا   شدت للزوار دارا بالنجف (2)

 بنا بر گفته ى سيد عبدالمطلب الخرسان اين عمارت بعنوان وضوخانه , نمازخانه و استراحتگاه زائران بارگاه مطهر بنا گرديد. اما بعدها, از اتاقهاى بزرگ اين عمارت بعنوان انبار مصالح ساختمانى استفاده شد و زائران تنها از وضوخانه آن استفاده مى كردند. بعد از آن اين عمارت براى چندين سال بسته شد) (3)

   بخش مهندسى و عمران حرم مطهر ( در دوره توليت محترم وقت, حجة الاسلام سيد محمد رضا الغريفي) در تاريخ (30رجب سال 1426هـ) براى اجراى پروژه ساخت حسينيه در اين مكان متروک, آغاز به كار كرد. ابتدا عمارت فرسوده و ديوارهاى  رو به ريزش آن ويران گرديد. پس از اجراى مراحل خاكبردارى و بتن ريزى زير بنا, ساختمانى سه طبقه مطابق با ويژگى هاى هنر و عمارت اسلامى احداث گرديد. اين عمارت جديد در عيد غدير سال (1430هجرى) افتتاح شد. در حال حاضر از فضاى اين عمارت براى برگزارى سخنرانى هاى اساتيد حوزه علميه نجف استفاده مى شود.

ياددشت ها

1.    تاريخ النجف الأشرف, محمد حسين حرزالدين 111:1

2.    همان , 1: 111ــ 112

3.    مساجد و معالم, عبدالمطلب الخرسان, 31